Translate

Wednesday, June 24, 2020

Verbode Vrugte - Nagevolge



Die volgende oggend staan Talana vroeg op en besluit sy gaan draf. Sy wil eintlik vir Rikus vermy – hyt het haar hele date ge-spoil. Sy en Buks draf tussen die wingerde en haar gedagte dwaal. Sy kan nie dink dat sy tussen Rikus en Pieter moet kies nie… Dis hoe sy gisteraand gevoel het. Dis nie regverdig nie.

 

Sy was haar hele lewe lank verlief op Rikus en nou, wel nou het sy besef die een was eintlik Pieter. Met sy sagte fluweel ogies en spierwit glimlag – hoe kon sy dit al die jare mis.

En nie meer lank nie gaan sy haar tasse pak om haar te vestig in Stellenbosch om haar te bewaam as onderwyser.

Sy sug.

“Wat ’n tyd om te skuif, ou Buksie” , mompel sy en draf agter hom aan.

Sy gaan hierdie vier-pote kind mis. En haar oggende op die plaas.

Sy drentel plaas-huis se kant toe en mamma se lekker koffie kan sy ruik. Sy sien Rikus is besig om sy kar te was op die voor werf en besluit sy gaan sommer by die agter deur insluip.

“Môre mamsie” groet sy en probeer Ma vermy.

“Tallie-kind, wats fout?”vra Ma. “Jyt skaars gisteraand gepraat en ek weet jy kan babbel..” vra Ma en staar haar vraend aan.

“Ek wil nie daaroor praat nie… asseblief Ma” en sy draai om.

“Hiers vars koff-“maar die sin is skaars klaar en sy verdwyn in die gang. Ma kan nie help om te wonder wat het gisteraand gebeur nie. Die jong klomp gee haar grys hare.

Pa kom die kombuis binne en kom sit heel gerus op een van die stoele. “More vrou, wats vir ontbyt?”

“More. Jong ek wil nou nie inmeng nie maar dit lyk of die jong klomp gisteraand glad nie geniet het nie. Talana is heel effe en Rikus was vroeg oggend sy ryding. Die kinders gee my skoons gryshare..”en sy vat ’n diep sluk koffie.

‘Ai vrou, jy weet die kinders moet hulle eie huil uitwerk. Tallie-kind is seker maar bietjie dikbek, want onthou die kind het nog nooit die plaas verlaat, wat nog te sê uitgeslaap. Dis ’n groot aanpassing’’ en Pa neem die koppie warme koffie wat Ma voor hom gesit het.

‘’ai, Pa ek hoop jys reg. Die arme kind weet nie wat vir haar staan en swag nie’’ en net daar kom Rikus ingestap.

‘’Eks gereed vir die lang pad, Ma’’ en hy kom staan langs haar.

‘Nou wat was jou doel eintlik?’’ vra Ma want sys verbaas hoekom hy nou ewe skielik weer die hasepad kies.

‘’Ek dan gesê? Ekt een van my belangrikste handboeke vergeet. Ek sal weer laat weet wanneer ek kom’’ en stap na sy kamer.

Ma kyk vir Pa vraend aan en hy trek net sy skouers op.



Die dag het aangebreek vir Talana om te vertrek na Stellenbosch waar sy haar vier jaar gaan spandeer om te kwalifiseer as onderwyser. 

Sy is nogals skrikkerig!

Dis twee weke sedert sy en Rikus nog in mekaar se gesels was, hy het die dag na hy haar en Pieter se date kom crash het, weer terug stad toe om by Sanet aan te sluit. Dis beter so. Baie het gebeur tussen haar en Pieter. Sy gaan hom so baie mis. Sy staan in haar kamer se deur en voel half hartseer – syt so baie trane en blydskap gedeel in die kamer, maar tog. Sy is baie bly dinge het so uitgerwerk want om vir Rikus te sit en wag is malligheid.

 

Die plaas gaan defnitief gemis word. Sy glimlag en trek die deur toe. Mamma is vroeg besig om beskuit reg te pak vir Talana en padkos. Dis hoe Mamma is. Pappa het gaan kyk of die bakkie genoeg diesel het en dit staan en wag net vir Talana.

 

Dis ’n nuwe begin vir my, dink Talana.

 

 Sy kom die kombuis binne en moet 'n baie teer sakie met Ma en Pa bespreek. Dit hang nou al heeltyd in die lug.

"More ma en pa. Daars iets wat ek met julle moet bespreek. Kom sit"

Pa en Ma kyk haar bekommerd aan.

''Ontspan julle. Dit gaan net oor my van. Ekt gewonder of ek nie terug op my moeder se van kan registreer nie. Ek weet julle verkies ek moet Vermeulen bly, maar ek dink dis net reg... dat ek op Van Graan gaa. Dis al van ma-.. dis al wat ek het van haar'' en sy kyk af.

''Dis geen probleem Tallie, jy moet weet jys soos ons eie. En moet nooit dink jy verdien nie die Vermeulen van nie'' antwoord Pa. 

En sy staan op en gee die twee 'n stywe druk. Sy mompel onder die trane ''Dankie'' en voor sy in 'n trande dal kom, begin sy haar tasse pak in die bakkie.

Die langpad en sy dinge.

Sys gereed  vir Stellenbosch, dink sy en gee 'n diep sluk van die plaas se skoon lug.


Tot volgende keer.
















No comments:

Post a Comment