Wit Jassies & Donker Geheime: Hoofstuk 2

Anke stap haastig na die kinder-sentrum waar sy vir Lukas gaan optel en stap gesels-gesels kar toe. Die kind kan nie uitgepraat raak oor sy karakter in die konstert. Sy ogies blink soos hy lag. Hys is die beste ding wat ooit met haar gebeur het – al was dit op ’n ongesiende manier.

Anke klim in haar kar, maar sy voel onrustig. Wie is Dokter Ewald Steyn? Sy maak seker dat Lukas ingegordel sit in sy kar stoeltjie voor sy inklim. Sy aandag is al weer afgetrek deur een of ander speelding wat op die agterste sitplek gelê het.

Sy trek haar skootrekenaar nader en dink sy gaan bietjie ondersoek instel. Sy tik sy naam op die dokters se portel in, maar niks duik op. 

Dis vreemd.

Sy is seker sy het hom al gesien, maar haar geheue laat haar in die steek. Sy plaas die skootrekenaar weer terug langs haar op die passasiers sitplek en skakel haar enjin aan.

“Watter skaduwee hang oor jou, Dokter Steyn”dink sy hardop en ry. 

By die huis aangekom en Anke parkeer sommer in die motorhuis- sy gaan nêrens vanaand nie. Sy haal Lukas uit en hulle stap deur sydeur na die kombuis. Haar halwe glas wyn staan nog net so op die kombuis tafel en sy besluit om dit maar eerder voor die televisie klaar te drink. So spaandeer sy die res van haar aand met Lukas en haar bottel rooiwyn.

 Wat ’n perfekte aandjie, dink sy.

 Die volgende oggend maak Anke vir haar en Lukas klaar, Franeke kom vir Lukas optel. Dis al hulle roetine. As Anke moet werk, is Franeke die go-to.

 Haar deurklokkie lui en dis Franeke. Sy groet vinnig en klim in haar motor.

 

Sy is reeds laat, so als gebeur vinnig. By die hospitaal gestop en Anke loer in haar tru-spieel om seker te maak haar hare is reg en sy lyk nie soos ’n hang-over nie. Dis nie die tipe beeld wat sy vir haar junior dokters wil gee nie.

“Môre, môre. Mornings everyone” kom Anke ingestap. Sy is bly om te sien dat die dokters reeds begin het om die rostasies te doen en sy sluit net aan by hulle. Dokter Steyn het deur nag gewerk, so hy kyk haar half vererg aan, seker omdat sy reeds twee pasiente se lesings gemis het.

“Wie dink die man is hy?’’ dink sy ook half vererg.

Die rotasie is verby en Anke beweeg na haar kantoor. Sy is die hoof van die trauma-eenheid op haar skof. Sy kort koffie en meeste verpleegsters weet dit al. Suster Piedt kom met ’n koppie aangestap en groet haar.

‘’Ek sien daar’s ’n nuwe dokter. Ken hom nie, en ekt oral gewerk in die geweste‘‘ sê sy. Suster Piedt is die matrone van die saal en werk al ’n dekade vir die hopsitaal. Soms voel sy soos Anke se ma- En oor die praat Anke glad nie.

‘’Yep. Ekt hom gisteraand ontmoet, bietjie arrogant as jy my vra.’’ En sy vat ’n slukkie van die koffie.

‘’Wou dokter nog vra gister, maar dit was so dol en dokter was reeds weg… hoe was kleintjie se konsert?’’

‘’Ag suster, dit was so lekker. Die bulletjie kan skaars uitgepraat raak.’’ En voor Anke nog verder kan vertel, kom Dokter Steyn ook aangestap.

‘’Dokter Bouwer, kan ek gou ’n woordjie met u hê?’’ en hy gee nie juis vir Anke kans om aan ’n verskoning te dink nie en trek die deur agter hom toe. Suster Piedt stap na die veleegsters se stasie.

‘’Dokter Bouwer, neem assebleif kennis dat ek nie van plan is om jou werk af te vat as hoof nie. Inteendeel, ek wil dinge vir jou makliker maak. Jy kan meer tyd het om met jou man en kinders te spandeer. Dis altyd moeilik vir ’n ma en vrou om gefokus te bly op haar loopbaan en glo my, die professie maak dit nie maklik nie’’ en dit lyk Anke kan ontplof toe hy dit vir haar noem. Die seksisties pes, dink sy maar buit haar onderlip. Sy doen dit altyd as sy woorder sluk.

‘’Dokter Steyn, inteendeel. Ek voel nie bedreig deur jou. Ek is eintlik bly vir die hulp. Ek wou vanoggend by Dokter Raafel omgaan maar sien hys reeds weer in ’n vergadering. Ons superintendent maak nooit ’n fout’’ en sy kry dit reg om ’n valse glimlag te gee.

‘Dan is ek bly. Dit het amper gevoel ek moet meeding vir jou aandag. Dan laat ek dit maar daar. Lekker dag vir jou’’ en hy stap weg. Die man is mos nou plein arrogant, dink Anke.

Anke se dag verloop glad, met geen dringende pasiente. Sy het hier en daar uitgehelp maar verder hou sy haar besig met die rooster vir die studente en ook die nodige papierwerk wat van haar vereis word.

Sy hoor 'n ligte kloppie aan haar deur en kyk op - dis 'n glas deur. Sy sien dis suster Piedt oftewel matrone. Sy beduie met haar hande "Kom binne"

"Dokter, jy sal nooit raai wat ek nou uitgevind het nie! My magtag!" en sy lyk rêrig geskok.

"Wats fout, matrone?" vra Anke.

"Die man oftewel dokter, is toe die ewe Steyn..wag wat was sy naam nou weer...uhm..Dewald Steyn se broer. Onthou jy hom? Julle het nog saam begin proef hier by ons. Ekt nie geweet hyt 'n broer..wag julle was mos baie close? Het jy geweet?" en sy kyk Anke vraend aan.

En dit voel asof iemand Anke met 'n nat snoek geslaan het.

Ekt gewonder hoekom lyk hy so bekend...en sy voel lam. Verlam. 

Tot volgende keer.