Verbode vrugte - Vervolg

Terwyl Talana voor die spiel staan en haar bos krulle regkam sê sy sugtend vir haarself “Nog net twee dae”

Sy is nou net mooi op van fake wees met Rikus se vriendin. Syt Mamma belowe sy gaan nice wees. Tot dusver het sy dit reggekry. Sy is goed daarin – sy vermy gevoelens en mense. Sy hoor ‘n ligte kloppie en dis Mamma.  

“More Talana-kind. Dis dorp dag, ekt gewonder of jy en Sanet nie eerder wil gaan. Dit gee julle kans om bietjie tyd te spandeer en mekaar beter te leer ken” en Mamma kyk vraend na Talana.

Sy draai haar kop vining met geligde wenkbroue, “Ma! Ek like haar nie eers, wat nog te sê inkopies doen met haar” en ‘n rooi bloos kom in haar gesig.

“Talana, wat op dees aarde het die kind jou gemaak?” en is verbaas oor haar skielike uitbarsting.

“Ek gaan nêrens saam met haar. Punt”  en sy draai haarself om en stap uit.

In die kombuis vind sy Pa, Rikus en Sanet heel vrolik. “Môre” en stap aan tot buite. Sy het ‘n kort, blou blommetjie sommerrok aan met sandale. Haar hare hang moeiteloos oor haar skouers en haar blou oë is helder vandag. Sy voel goed…nog net twee dae.

Sy speel buite met Buks toe Rikus ook nader stap. “Hallo sus” en hy gooi ‘n balletjie sodat Buks dit oorkant die swembad gaan haal. “Hallo”

En sy kyk weg na waar Buks nou oppad terug is. “Buksie, kom hier!” en hy half spring haar laat sy val teen die grond, maar Rikus spring in en keer haar betyds.”Pasop nou!” en albei lag vir die lawwe Buks.

Sanet kom ook aangestap en onderbreuk die speelse oomblik.

“Dit klink lekker” en sit haar arm om sy nek. Talana maak asof sy haar nie gehoor het nie en gooi die bal nog verder sodat sy en Buks ver van die verliefdes kan speel. Sanet kan nie help om agter te kom die skielike afsydigheid van Talana se kant.

“Talana, sal jy saam met my dorp toe gaan? Ek moet net ‘n paar goedjies kry en wil nie aleen gaan nie” en sy kyk vraend na haar. Talana kyk ongeërg op en sy kortaf “Ek dink Ma gaan. Jy kan saam met haar ook ry” en draai weer om na Buks.

Sy wou nie vir Rikus en Talana aleen agter nop die plaas los nie want sy vertrou nie die afsydige houding van Talana nie, dink Sanet. Sy en Rikus stap we gen Talana en Buks beweeg af na die wingerde se kant. Sy gaan staan stil en bekyk die vroeë oggend lug…lyk baie mooi vandag. Prentjie mooi.

Sy hoor ‘n ge-hoot en dink dis seker Ma en Sanet wat dorp toe gaan. Sy gaan sit langs die swembad en voel meteens uit asem na ‘n lekker speel sessie met Buks. ‘n Hond bly tog maar die beste maat, dink sy en kyk glimlaggend na Buks. Rikus kom uitgestap en vra “En waste glimlag is daai?” en trek ‘n krul speels oor haar gesig.

“Ag, sommer vir die lawee Buks” en kyk na Rikus. “Hoekom is jy  nie saam met Ma en Sanet dorp toe nie?”

“Ag, ekt nie lus vir twee vrouens en die dorp nie” en sit nou regoor haar. Hy lyk moeg.

“Jy okay?” vra sy. Hy draai sy gesig en antwoord “Ja sus, waste vraag is daai?”

“Vra sommer” en sy staan op om binne te loop, maar hy vat liggies aan haar hand en sê  “Talana…”

“Ja..” en sy kyk vraend, half verbaas na hom. Die manier hoe hy haar naam vra, “Is als okay tussen ons? Dit voel asof jy nie meer dieselfde is met my? Die twee weke het gevoel ons lewe verby mekaar…”

“Dis niks. Belowe” en sy draai vinnig om sodat hy nie die rooiheid op haar gesig moet sien.

Ma en Sanet ry en gesels ‘n hond uit ‘n bos. Sy is gretig om te weet van die dorpie. Dis so ‘n pragtige dorp en Ma vertel haar van elke plaas en elke winkeltjie. Hulle het na drie ure terug gekom en die plaas is stil. Dis nou al Saterdag middag en almal is of na die buurplaas of besig om te braai. Dis hoe dinge gedoen word op die plaas.

Sanet voel onrustig nadat sy nie vir Talana of Rikus sien nie. Die twee saam maak haar onrustig.




More weer xxx

Die liefde is nie vir almal beskore - Vervolg

En terwyl Karen stadig oor die gebreekte glase en foto rame loop sien sy vir Francois in die hoek van die voor portal, waar hy sit en toekyk hoe sy hand bloei.  “Francois!’’ skree sy terwyl sy vinnig na hom aangehardloop kom. 

Hy lyk soos ‘n seuntjie wat se roomys afgevat it…tipies mans, dink sy.

“Wat jou besiel?” en sy vee sy arm af – met die lap wat Sofia in  haar hand druk.

“Karen.. ek.. ek.. dit was ‘n fout …asseblief” en hy laat sak sy kop. Dronk verdriet.

“Kyk hoe lyk die plek” en sy beduie met haar hande om haar. Sofia staan baie vies, want sy moet mos nou skoon maak. 

“Mevrou, dis amper huis toe gaan tyd. Ek kan nie nog laat ook werk” en sy draai vies om.

Sugtend loop Karen ook agterna en sien vir Sofia af. Die plek kan maar môre skoon gemaak word. Dit maak anyway nie saak nie…dink sy.

Terwyl sy terug kom, vind sy Francois nou staande in die  voor portal. Hys steeds nie homself, maar gee ‘n effe glimlag.

“Wat wil jy hê?” vra Karen en kyk hom stip aan.

“Ek weet nie Karen. Al wat ek weet is… ek wil nie sonder jou wees” en vir ‘n oomblik voel sy jammer vir hom. Maar dan ruk sy haar reg en besef wat hy vir die afgelope 17 jaar aan haar gedoen het. Nee, Karen. Nie nou nie.

“Francois, vir sewentien jaar was ek jou vrou, jou vriendin, jou tennis maat en wat ook al..ek kan ook nie my lewe imagine sonder jou. Maar jyt weggeloop. Jy wil ‘n kind hê,nadat jy weet ek kan dit nie vir jou. Jy’ groener weivelde gaan soek. Ja, ek is stukkend. Maar eks so life vir jou, ek gun jou die geluk. Al maak dit my seer” en hy beweeg nader en prober haar aanraak, maar sy beweeg agteruit

“Die keer stap ek uit. Dis genoeg vir my”

“Karen asb, ek kan verander… gee my net nog een kans” pleit Francois.

“Jyt genoeg kanse gehad” en sy draai na die deur, maak dit oop en sê;

“Totsiens Francois”

“Karen asseblief - ’’

“Loop nou…” sê sy.

Hy loop stadig uit en sy maak die deur toe agter hom toe en val agter die deur neer.. Trane loop oor haar wange en sy vra haarself…

Ai liewe Vader…wat moet ek doen…

Troues & Tossels

"Dankie...vir niks" dink Sage terwyl sy die lee borde optel by een van die tafels wat sy bedien het. Die paartjie het haar net R3 ge-tip. 'n Kaal R3! Sage werk die afgelope 2 jaar as deeltydse kelnerin by Cuppa Inn. Sy is 'n afgestudeerde binnenshuis versierder en wag ook op haar big break.

Sage beweeg na die kombuis se kant, toe iemand by die voordeur instap en vir haar so bekend lyk..
Sy sit die borde neer en loop vinnig weer na die restaurant area.
Dis altyd besig oor middagete.
Sy stap na die rigting waar die persoon nou sit en haal haar boekie uit. Toe die persoon opkyk besef Sage wie dit is.."Middag mene-" en skielik helder sy oë.
"Middag Sage!" en hy lyk verbaas om haar te sien. "Hi" en sy lyk ietwat uit die veld geslaan. "Hoe gaan dit? Ekt jou seker 2 jaar laas gesien" en Sage raak ongemaklik.
"Baie goed Wian. Ek werk hier deeltyds. Gotta pay the bills.."  en sy stoot 'n lastige krul agter haar oor.

Sy word ongemaklik onder sy blik. "Kan ek vir jou iets bring?"
"Net 'n koffie asseblief" en sy knik en loop na die kroeg se kant. Waar val die man skielik uit... en sy besef dis seker vir die troue. Graham se troue...

Nadat Sage die koffie vir Wian neergesit het, sit en dink Wian nog aan die goeie tye saam met Sage. Hy en sy het saam aan 'n projek gewerk lank voor sy vir Graham ontmoet het. Hulle het saam gelag en gespeel. En soms het sy aan hom gevat...al was dit speels. Maar toe ontmoet sy vir Graham - sy beste vriend. En hy het die guts om haar uit te vra. Tot op die een aand. Sage se snob van 'n niggie Kate het met 'n pap wiel gaan staan en vir hom vra vir hulp. Hy stuur vir Graham om vir haar te gaan help..verkeerde move Wian... en presies 2 jaar later is dit Graham en Kate se troue.

Sage beweeg na die kombuis se kant waar haar selfoon afgaan en dis 'n boodskap van Kevin wat lees: Moet cancel.Siek.Soek ander date.Sorry.K
Hoe durf Kevin nou kanselleer? Dis nog 4 ure voor die troue en sy kan nie sonder 'n date opdaag nie!!

Sy probeer hom terug skakel, maar die foon slaan oor op voicemail. Al het hy die ebola virus, hy het nie 'n keuse. Sy het vir 7 keer probeer en elke keer dieselfde boodskap: The subscriber you have dailed is not available at present. Please try again later"  Hy is dood! Letterlik. En sy begin panic. Wie gaan haar tog vergesel na die troue? Sy kan nie alleen daar opdaag nie. En sy moet gaan..die hele familie gaan daar wees. Ai toggie..
Sy kyk deur al haar kollegas en besef..desperate times calls for desperate measures! Felix is die oulike blou-oog, maar sy vermoed hyt 'n oog op haar. Maar hys veels te jonk. Ruan is die die chef, maar hyt 'n bles en bietjie van 'n boep. Nee...sy vrou gaan dit nie like.

En in die hoek van haar oog lig Wian sy lee koppie as teken vir 'n refill.Sy vat die koffie pot en loop na sy rigting. Hy is die laaste persoon in haar section - dan is sy klaar gewerk.

Dink Sage. Dink.

Ons praat more weer.
PS: Moenie vergeet om die blog te follow.

Liefde,
Nina

”Secret Admirer”

”Secret Admirer”

Never have I been the type to say what I feel

I just keep everything bottled up inside.

I found myself doing it again with you.

I’ve been trying to tell you so many times

But I don’t want to risk losing it all

In fact, I don’t know if you’ll ever know.

But that’s okay too

Even though it’s hurting me deep down inside

I choose not to show.

I don’t know what it is

about you, that I like so much.

But you haunt my thoughts day and night.

I guess you can call me your “secret admirer”

Yes, The name fits just right.

When you’re around,

I instantly forget everything.

I see no one, I hear no one

The only person visible to me, is you

Maybe it is the way you smile when you look at me

The sweet way you laugh

The way you say my name when you speak to me

So differently than everyone

Or maybe just the fact that you’re YOU

It will always be from a distance that I admire you

Keeping my feelings to myself is what I will do

Since I can never have you

And you can never be mine.

But there’s a question that will always linger…

Did you perhaps feel the same way?