Verbode Vrugte - Nagevolge

Die volgende oggend staan Talana vroeg op en besluit sy gaan draf. Sy wil eintlik vir Rikus vermy – hyt het haar hele date ge-spoil. Sy en Buks draf tussen die wingerde en haar gedagte dwaal. Sy kan nie dink dat sy tussen Rikus en Pieter moet kies nie… Dis hoe sy gisteraand gevoel het. Dis nie regverdig nie.

 

Sy was haar hele lewe lank verlief op Rikus en nou, wel nou het sy besef die een was eintlik Pieter. Met sy sagte fluweel ogies en spierwit glimlag – hoe kon sy dit al die jare mis.

En nie meer lank nie gaan sy haar tasse pak om haar te vestig in Stellenbosch om haar te bewaam as onderwyser.

Sy sug.

“Wat ’n tyd om te skuif, ou Buksie” , mompel sy en draf agter hom aan.

Sy gaan hierdie vier-pote kind mis. En haar oggende op die plaas.

Sy drentel plaas-huis se kant toe en mamma se lekker koffie kan sy ruik. Sy sien Rikus is besig om sy kar te was op die voor werf en besluit sy gaan sommer by die agter deur insluip.

“Môre mamsie” groet sy en probeer Ma vermy.

“Tallie-kind, wats fout?”vra Ma. “Jyt skaars gisteraand gepraat en ek weet jy kan babbel..” vra Ma en staar haar vraend aan.

“Ek wil nie daaroor praat nie… asseblief Ma” en sy draai om.

“Hiers vars koff-“maar die sin is skaars klaar en sy verdwyn in die gang. Ma kan nie help om te wonder wat het gisteraand gebeur nie. Die jong klomp gee haar grys hare.

Pa kom die kombuis binne en kom sit heel gerus op een van die stoele. “More vrou, wats vir ontbyt?”

“More. Jong ek wil nou nie inmeng nie maar dit lyk of die jong klomp gisteraand glad nie geniet het nie. Talana is heel effe en Rikus was vroeg oggend sy ryding. Die kinders gee my skoons gryshare..”en sy vat ’n diep sluk koffie.

‘Ai vrou, jy weet die kinders moet hulle eie huil uitwerk. Tallie-kind is seker maar bietjie dikbek, want onthou die kind het nog nooit die plaas verlaat, wat nog te sê uitgeslaap. Dis ’n groot aanpassing’’ en Pa neem die koppie warme koffie wat Ma voor hom gesit het.

‘’ai, Pa ek hoop jys reg. Die arme kind weet nie wat vir haar staan en swag nie’’ en net daar kom Rikus ingestap.

‘’Eks gereed vir die lang pad, Ma’’ en hy kom staan langs haar.

‘Nou wat was jou doel eintlik?’’ vra Ma want sys verbaas hoekom hy nou ewe skielik weer die hasepad kies.

‘’Ek dan gesê? Ekt een van my belangrikste handboeke vergeet. Ek sal weer laat weet wanneer ek kom’’ en stap na sy kamer.

Ma kyk vir Pa vraend aan en hy trek net sy skouers op.

Die dag het aangebreek vir Talana om te vertrek na Stellenbosch waar sy haar vier jaar gaan spandeer om te kwalifiseer as onderwyser. 

Sy is nogals skrikkerig!

Dis twee weke sedert sy en Rikus nog in mekaar se gesels was, hy het die dag na hy haar en Pieter se date kom crash het, weer terug stad toe om by Sanet aan te sluit. Dis beter so. Baie het gebeur tussen haar en Pieter. Sy gaan hom so baie mis. Sy staan in haar kamer se deur en voel half hartseer – syt so baie trane en blydskap gedeel in die kamer, maar tog. Sy is baie bly dinge het so uitgerwerk want om vir Rikus te sit en wag is malligheid.

 

Die plaas gaan defnitief gemis word. Sy glimlag en trek die deur toe. Mamma is vroeg besig om beskuit reg te pak vir Talana en padkos. Dis hoe Mamma is. Pappa het gaan kyk of die bakkie genoeg diesel het en dit staan en wag net vir Talana.

 

Dis ’n nuwe begin vir my, dink Talana.

 

 Sy kom die kombuis binne en moet 'n baie teer sakie met Ma en Pa bespreek. Dit hang nou al heeltyd in die lug.

"More ma en pa. Daars iets wat ek met julle moet bespreek. Kom sit"

Pa en Ma kyk haar bekommerd aan.

''Ontspan julle. Dit gaan net oor my van. Ekt gewonder of ek nie terug op my moeder se van kan registreer nie. Ek weet julle verkies ek moet Vermeulen bly, maar ek dink dis net reg... dat ek op Van Graan gaa. Dis al van ma-.. dis al wat ek het van haar'' en sy kyk af.

''Dis geen probleem Tallie, jy moet weet jys soos ons eie. En moet nooit dink jy verdien nie die Vermeulen van nie'' antwoord Pa. 

En sy staan op en gee die twee 'n stywe druk. Sy mompel onder die trane ''Dankie'' en voor sy in 'n trande dal kom, begin sy haar tasse pak in die bakkie.

Die langpad en sy dinge.

Sys gereed  vir Stellenbosch, dink sy en gee 'n diep sluk van die plaas se skoon lug.

Tot volgende keer.

Wit Jassies & Donker Geheime: Hoofstuk 2

Anke stap haastig na die kinder-sentrum waar sy vir Lukas gaan optel en stap gesels-gesels kar toe. Die kind kan nie uitgepraat raak oor sy karakter in die konstert. Sy ogies blink soos hy lag. Hys is die beste ding wat ooit met haar gebeur het – al was dit op ’n ongesiende manier.

Anke klim in haar kar, maar sy voel onrustig. Wie is Dokter Ewald Steyn? Sy maak seker dat Lukas ingegordel sit in sy kar stoeltjie voor sy inklim. Sy aandag is al weer afgetrek deur een of ander speelding wat op die agterste sitplek gelê het.

Sy trek haar skootrekenaar nader en dink sy gaan bietjie ondersoek instel. Sy tik sy naam op die dokters se portel in, maar niks duik op. 

Dis vreemd.

Sy is seker sy het hom al gesien, maar haar geheue laat haar in die steek. Sy plaas die skootrekenaar weer terug langs haar op die passasiers sitplek en skakel haar enjin aan.

“Watter skaduwee hang oor jou, Dokter Steyn”dink sy hardop en ry. 

By die huis aangekom en Anke parkeer sommer in die motorhuis- sy gaan nêrens vanaand nie. Sy haal Lukas uit en hulle stap deur sydeur na die kombuis. Haar halwe glas wyn staan nog net so op die kombuis tafel en sy besluit om dit maar eerder voor die televisie klaar te drink. So spaandeer sy die res van haar aand met Lukas en haar bottel rooiwyn.

 Wat ’n perfekte aandjie, dink sy.

 Die volgende oggend maak Anke vir haar en Lukas klaar, Franeke kom vir Lukas optel. Dis al hulle roetine. As Anke moet werk, is Franeke die go-to.

 Haar deurklokkie lui en dis Franeke. Sy groet vinnig en klim in haar motor.

 

Sy is reeds laat, so als gebeur vinnig. By die hospitaal gestop en Anke loer in haar tru-spieel om seker te maak haar hare is reg en sy lyk nie soos ’n hang-over nie. Dis nie die tipe beeld wat sy vir haar junior dokters wil gee nie.

“Môre, môre. Mornings everyone” kom Anke ingestap. Sy is bly om te sien dat die dokters reeds begin het om die rostasies te doen en sy sluit net aan by hulle. Dokter Steyn het deur nag gewerk, so hy kyk haar half vererg aan, seker omdat sy reeds twee pasiente se lesings gemis het.

“Wie dink die man is hy?’’ dink sy ook half vererg.

Die rotasie is verby en Anke beweeg na haar kantoor. Sy is die hoof van die trauma-eenheid op haar skof. Sy kort koffie en meeste verpleegsters weet dit al. Suster Piedt kom met ’n koppie aangestap en groet haar.

‘’Ek sien daar’s ’n nuwe dokter. Ken hom nie, en ekt oral gewerk in die geweste‘‘ sê sy. Suster Piedt is die matrone van die saal en werk al ’n dekade vir die hopsitaal. Soms voel sy soos Anke se ma- En oor die praat Anke glad nie.

‘’Yep. Ekt hom gisteraand ontmoet, bietjie arrogant as jy my vra.’’ En sy vat ’n slukkie van die koffie.

‘’Wou dokter nog vra gister, maar dit was so dol en dokter was reeds weg… hoe was kleintjie se konsert?’’

‘’Ag suster, dit was so lekker. Die bulletjie kan skaars uitgepraat raak.’’ En voor Anke nog verder kan vertel, kom Dokter Steyn ook aangestap.

‘’Dokter Bouwer, kan ek gou ’n woordjie met u hê?’’ en hy gee nie juis vir Anke kans om aan ’n verskoning te dink nie en trek die deur agter hom toe. Suster Piedt stap na die veleegsters se stasie.

‘’Dokter Bouwer, neem assebleif kennis dat ek nie van plan is om jou werk af te vat as hoof nie. Inteendeel, ek wil dinge vir jou makliker maak. Jy kan meer tyd het om met jou man en kinders te spandeer. Dis altyd moeilik vir ’n ma en vrou om gefokus te bly op haar loopbaan en glo my, die professie maak dit nie maklik nie’’ en dit lyk Anke kan ontplof toe hy dit vir haar noem. Die seksisties pes, dink sy maar buit haar onderlip. Sy doen dit altyd as sy woorder sluk.

‘’Dokter Steyn, inteendeel. Ek voel nie bedreig deur jou. Ek is eintlik bly vir die hulp. Ek wou vanoggend by Dokter Raafel omgaan maar sien hys reeds weer in ’n vergadering. Ons superintendent maak nooit ’n fout’’ en sy kry dit reg om ’n valse glimlag te gee.

‘Dan is ek bly. Dit het amper gevoel ek moet meeding vir jou aandag. Dan laat ek dit maar daar. Lekker dag vir jou’’ en hy stap weg. Die man is mos nou plein arrogant, dink Anke.

Anke se dag verloop glad, met geen dringende pasiente. Sy het hier en daar uitgehelp maar verder hou sy haar besig met die rooster vir die studente en ook die nodige papierwerk wat van haar vereis word.

Sy hoor 'n ligte kloppie aan haar deur en kyk op - dis 'n glas deur. Sy sien dis suster Piedt oftewel matrone. Sy beduie met haar hande "Kom binne"

"Dokter, jy sal nooit raai wat ek nou uitgevind het nie! My magtag!" en sy lyk rêrig geskok.

"Wats fout, matrone?" vra Anke.

"Die man oftewel dokter, is toe die ewe Steyn..wag wat was sy naam nou weer...uhm..Dewald Steyn se broer. Onthou jy hom? Julle het nog saam begin proef hier by ons. Ekt nie geweet hyt 'n broer..wag julle was mos baie close? Het jy geweet?" en sy kyk Anke vraend aan.

En dit voel asof iemand Anke met 'n nat snoek geslaan het.

Ekt gewonder hoekom lyk hy so bekend...en sy voel lam. Verlam. 

Tot volgende keer.

 

Verbode Vrugte - Vuurrooi

Terwyl Talana besig is om haar gereed te maak vir die aand uit, is daar 'n ligte kloppie aan haar kamerdeur. "Binne" antwoord sy. Dis mamma. "Is jy al gereed? Pieter wag al in die voorkamer" sê ma en gaan sit op die bed.
Talana se hare net in 'n speelse bolla en sy het baie ligte grimering aan. Sy dra 'n rooi rokkie met plat sandale, sy lyk nogals goed - dink sy terwyl sy haarself beskou in die spieel.
"Hoekom is Rikus hier Ma?" vra sy terwyl sy haarself bekyk in die spieel.
"Ek dog hy't een of ander boek vergeet?" antwoord Ma heel ongeërg. "Hoekom vra jy?"
"Hy dring hom wraggies in my en Pieter se date!" en haar gesig word meteens rooi.
"Maar nou verstaan ek nie? Ek dog julle almal gaan tog uit?" vra Ma en hou haar stip dop.
"Ja, maar ekt so gehoop ons kon -" en sy wou verder praat maar dan onderbreek 'n klop aan die deur.
"Talana ons wag vir jou!" skree Rikus aan die ander kant van die deur. Sy sug.
"Geniet die aand" sê Mamma.
"Ek sal probeer" en sy tel haar handsakkie op en stap uit. "Ai, die kinders.." sit en dink Ma hardop.

********************************

Die rit na die naaste teater is om en by vyf-en-veertig minute, maar vir Talana het dit gevoel soos tien dae. Daar is 'n ongemaklike stilte wat heers - net hier en daar wat Pieter en Rikus so flou grappies maak. Sy kan voel dat Pieter ook nie gaande was oor die idee nie. 

By die teater aangekom, is daar slegs twee rolprente wat wys en daar word tussen die drie besluit - A Walk To Remember.

Dis 'n baie ongemaklike oomblik vir Talana - sy sit in die middel van Rikus en Pieter. Haar kop is glad nie by die fliek nie. Sy dink aan elke moontlike kere toe sy haar hart uitgehuil het oor Rikus. Wat sal hom tog besiel om nou ewe skielik so arrogant te wees teenoor Pieter? Sy was blind om tog nie vir Pieter raak te sien nie. Pieter se gedagte dwaal ook in die verre ruimte in. "Wat is Rikus se storie?" dink hy. Hy het dan tog 'n verloofde of so iets. Hoekom probeer hy elke moontlike geleentheid wat hy en Talana het, ruineer? Hy vererg hom.

Na die fliek besluit Pieter hy gaan nie langer die pose opsit nie en verskoon homself. Talana voel half skuldig want as sy nie so 'n obvious obsession gehad het met Rikus, sou albei van hulle nie hier gewees het nie.
"Dit was 'n lank aand. Ek dink ek gaan vroeg inkruip" is Pieter se flou verskoning.
"Dis regso. Baie dankie vir die aand. Dit was baie nice"  en gee 'n flou glimlaggie.

Tuis aangekom en Mamma sit in die kombuis en drink tee. Bekommerd vra sy, "Hoe was die fliek?" maar Talana mompel net iets en verdwyn na haar kamer. Rikus kom ook agterna maar sluit sommer by Ma aan.
"Wat maak ma so laat op?" vra hy heel ongerg.
"Eks bekommerd oor julle kinders...ai vir wat sleep jy saam met die verliefdes?" en sy vat 'n sluk van haar tee.
"Hoe bedoel ma? Ons is gewoond as 'n groep uit gaan. Wat makeer hulle twee?" en vroetel met sy selfoon in sy hand.
"Ek dink hulle twee is besig om verlief te raak op mekaar en buitendien gaan Talana universiteit toe en hulle gaan mekaar so min sien" en ma kyk hom vas in die oë. Hy raak so ongemaklik en staan op.
"Ek gaan dit nie toelaat nie" en stap weg.

Ma sug.

Wat sal Rikus tog nou makeer? Hy het dan sy stads poppie. 

Wat gaan deur Rikus se kop, julle?

Tot volgende keer.

Groetnis,
LeesMuis

Ons soek 'n skryf maatjie!

Hallo mede LeesMuise!

Wat 'n laaaaaaaaang stilte was dit?! Mamma Muis het 'n kleintjie Muis gekry en die stilte was as gevolg van mamma-skap! Ons is terug en ons soek 'n kreatiewe skrywer wat kan help met die skryf van haar/sy eie kreatiewe skryfstukke.


Dit word dan weekliks opgelaai op die blog en dan selfs op die Facebook blad, met die skrywer se foto as krediet.

My stories gaan aan soos gewoonlik, maar dan het ek ook 'n ander skrywer wat haar/sy stories vir ons skryf. Hoe cool is dit??

Meeste stories is in Afrikaans, maar daar sal ook stories in Engels wees. Dis nie 'n betaalde posisie nie, omdat skryfwerk meestal in vrye tyd gedoen word en ek verwag nie die "perfekte" storie nie. Maak spelfoute, want dis waaroor dit gaan.



Laat die kreatiewe "juices" vloei, LeesMuise!

Groetnis,
Mamma-Muis