Verbode Vrugte - Met Dorings

 

Na gisteraand se onthulling voel Talana uitgeput. Dis Sondag en Rikus gaan vandag terug Kaap toe. Sy dink terug aan Sanet se gesig toe sy haar vra of sy verlief is op Rikus. Haar Ma – of wat ookal se onthulling oor haar eie ouers. Dalk wou haar eie ouers haar nie eens hê. Dalk moes sy nooit gebore gewees het nie. Want dis hoe sy nou voel. Verwerp. Sy staan op en draai die stort oop. Sy staan vir meer as ‘n half uur onder die water en steeds voel sy vuil. Ontbloot. Naak geskraap van die waarheid. Sy moet hier wegkom.

Sy draai die kraan toe en en klim uit. Draai slegs die handdoek om haar en loop na haar kas. Sy het lus vir niks vandag. Terwyl sy so besluiteloos voor haar kas staan, swaai die deur oop. Sy draai om en sien dis Rikus. Sy klou aan die handdoek en vra “Wat dink jy doen jy? Mens klop voor jy inkom” en hy lyk woedend.

“Wats jou storie?” vra hy en kners op sy tande. As hy dit doen, weet Talana hy is kwaad. Regtig kwaad.

“Waarvan praat jy?” vra sy heel verbaas. “Hoekom behandel jy vir Sanet soos gemors? Sy het jou niks gemaak nie. As dit so aangaan – stel ek voor jy kry jou attitude agtermekaar of ons vriendskap is verby” en hy draai weer om en klap die deur toe agter hom.

“Waarvaan praat – “ en die deur gaan oop en dis Sanet. “Hy is myne  en ek sal enige iets doen om dit so te hou” en sy gee ‘n onderduimse glimlag en draai om. Sy los die deur oop en Talana haas haar om die deur toe te maak. Wat te hel...

Sy verskoon haar by ontbyt en gaan draf eerder met Buks. Sy weet nie wat Sanet vir Rikus vertel het nie, maar hy is kwaad vir haar. En gewoonlik is hulle kwaad is vir mekaar gaan draf hulle – maar die plaas is nie so groot nie en sy sal by die tyd in hom vasgeloop het. Sy draf stadiger toe sy besef Buks raak ook moeg. Hy drink water by een van die lek pype in die wingerd en sy vat ook ‘n sluk aan haar botteltjie water.

“Ai Buksie, eks ‘n fool” en sy gaan sit op ‘n klip en haal diep asem.

Sy sien vir Rikus draf tussen die wingerde en hoop hy sien haar nie maar Buks blaf en hy sien hulle. Sy is in elk gevalte moeg om weg te draf en bly sit. Hy draf aaneen maar stop en draai om na waar sy en Buks sit. Haar gesig drip van die sweetdruppels en sy is nog ietwat uitasem. Sy het niks om haar gesig mee af te vee en gooi sommer bietjie van die water op haar.

Hy kom staan voor haar. Sê niks en sy kan sien hy is nog briesend kwaad. Maar hy kan nooit vir te lank kwaad bly vir haar nie. Die lankste wat hy kon kwaad wees vir haar was op hoërskool toe sy en haar vriende sy Biologie taak vernietig het. Dit het hom weke lank geneem om die “brein” te ontwerp en hulle het gedink dis snaaks.

Maar die is baie meer ernstiger.

Hulle kyk mekaar aan en Rikus besef sy is te hardkoppig om eerste te praat.

“Eks jammer oor vanoggend ... dis net... ek hou rêrig baie van Sanet. En dis vir my belang –“

“Hoekom Rikus?”

“Hoekom wat?” vra hy.

“Hoekom sy? En hoekom is dit belangrik dat ek van haar moet hou?”

“Want sy’s ...- ”

“Mooi?” val sy hom in die rede en hy skud sy kop. “Nee, sy is anders. Sy verstaan my drome en ondersteun my. Ons deel dieselfde belangstellings en sy is ook ‘n mediese student – so sy verstaan die vereiste. En ons deel ‘n passie vir medisyne” en hy kyk na haar.  Sy kyk af grond toe. Haar gesig is rooi. “Ek weet lankal van jou gevoelens oor my Talana. Dink jy nie ek was bewus daarvan in graad sewe toe jy nie eers wou hê ek moet vir Helena vra na ons sokkie-dans toe nie. Jy was toe al so behep met jou gevoelens vir my. En dit is so obvious maar, ek voel nie dieselfde nie Talana. Jy sal altyd my sussie wees. Eks verlief op Sanet en respekteer dit asseblief” en hy draai om en draf terug na die huis se kant. Sy sit en kyk hoe hy verdwyn tussen die wingerde en Buks kom sit tussen haar bene. Sy vryf oor sy rug en fluister “Ai Buksie... eks maar net ‘n patetiese fool”.

 

Dis skuins voor midag-ete en Talana kom by die agterdeur aangestap. Salig onbewus van dit wat besig is om te gebeur. Ma is besig om die kosse na die eetkamer, toe sy vir Talan gewaar. “En waar kom jy nou vandaan jonge dame?” vra Ma en sonder om haar te antwoord loop sy reguit na haar kamer. “Talana!”

“Moet nie vir my opskep Ma” en sy gooi haar deur toe agter haar.

Almal geniet die middagete in harmonie en Talana lê met haar oorfone en luister na musiek op haar i-pod. Dis die hartseer melodies wat haar hartsnare roer en sy kan nie help om te huil nie. Die stil huil – waar die trane uit jou siel loop. Sy lê so vir meer as ‘n half uur en hoor nie die geklop aan haar deur nie, maar sy voel iemand hier op haar bed kom sit. Sy maak haar oë oop en sien deur die trane deur dis Ma. Sonder om enige iets te sê, kom sy regop en lê op Ma se skoot en snuk. Soos toe sy ‘n kind was en die lewe net te veel geraak het – dan het Ma altyd gesê sy moet op haar skoot kom lê en haar hare geborsel. Sy is wel vier-en-twintig maar voel soos ‘n ses jarige dogtertjie op Ma se skoot.

“Hoekom moet dit met my gebeur, ma? Ek het nie gevra hiervoor nie...” sê sy deur die snikke.

“Dis deel van grootword, my kind en jy is nog jonk” troos Ma haar. Sy voel half jammer vir die kind.

Dis vertrektyd vir Rikus en Sanet en Ma staan op om hulle te gaan afsien. Talana staan ook op want dis net goeie maniere om mense af te sien. Dis ‘n lang pad en sy wil nie hê dat hulle so uitmekaar moet gaan nie. Die gegroetery is kort en hulle vertrek. Ma loop weer terug huis se kant en Talana agterna. “Ma..” roep Talana.

“Ek wil medies gaan studeer volgende jaar”

“Talana, nee...?” en ma kan nie verstaan waar kom die skielike belangstelling in dieselfde veld wat Rikus is – nou vandaan.

“Hoekom nou? Jy het geleentheid gehad om te studeer maar jy wou nie. En hoekom medies?” vra ma,

“Dit klink ideaal. Dink net, twee dokters uit een huishouding?” antwoord sy maar maak geen oogkontak met Ma. Want daar is vuur in haar oë. Sy gaan vir Rikus wen. Die manier hoe hy praat oor Sanet – is hoe my moet praat oor haar. En medies, natuurlik.

“Talana, hoekom kies jy nie net iets makliker, soos onderwys of verpleegkunde? Onthou jy is reeds vier-en-twintig en om nou medies te gaan studeer... dis vyf jaar my kind. Rikus het al van skool af geweet dis wat hy wou doen en hy is al so te sê klaar ‘n dokter. En ek weet hoekom jy dit wil doen so, dit gaan nie werk nie. Mens doen nie dinge om iemand anders gelukkig te maak nie. Wie sê jy gaan dit geniet?” en ma kyk haar stip aan. Talana kyk na ma en besef sy is reg. “Oraait, onderwys dan” en loop verby ma na die kombuis.

 

In die volgende weke, kan Ma kan nie help om die gevoel van onrus af te skud nie. Talana is anders – of sy verbeel haar. Die kind sprankel en is gelukkig. En een aand na aandete vra Ma haar reguit, “Is daar iets wat ek moet weet Talana?”

Heel verbaas lig sy haar wenkbroue en vra, “Hoe bedoel ma? Eks net gelukkig?”

“Maar ‘n paar weke gelede was jy in sak en as oor Rikus en nou?”

“Ekt aanvaar hy gaan my nooit in so lig sien nie so, dis fine” antwoord sy. En loop sing-sing na die kombuis waar sy – sonder dat ma hoef te vra – die tafel afdek. 

Weke stap aan en nadat Talana aansoek gedoen het om die volgende jaar onderwys te gaan studeer ontvang sy die antwoord terug op e-pos. Sy het ingekom by universiteit van Stellenbosch. Dis nou wel nie naby Rikus nie maar dis vêr genoeg van die huis af. Sy kort die wegkom. Almal is baie bly oor die nuus en die Vrydag besluit ma en pa dat hulle ‘n braai vir haar reël en nooi van haar vriende en ook vir Pieter. Sy is so bly om van haar skoolmaats te sien – van hulle is al getroud en ander het al suksesvolle loopbane maar vanaand voel dit weer lekker om hulle weer te sien. Die kuier is baie gesellig en almal gesels oor en weer en niemand sien dat daar nog ‘n motor stil gehou het nie.

Dis Rikus. 
Pieter het hom vertel van vanaand en dat sy gaan weggaan. Hy moes net weer met haar kom gesels.

Pieter en pa is besig om te braai en sy en haar vriendinne gesels oor wat in hul lewens gebeur het na skool en sy voel so gelukkig. Sy lyk baie gelukkig. Rikus staan op die stoep maar nie een van die span besef hy is daar nie. Hy het sy ma laat weet dat hy kom. Hy kyk vanaand met ander oë na haar. Sy lyk op haar heel gelukkigste. Miskien moes hy net nie gekom het vanaand nie, dink hy.

Sy praat met soveel opwinding en haar oë blink.

Hy wou omdraai maar dan sien hy iets. Hy sien hoe Pieter speels aan haar skouer vat en dit vererg hom. Sy gee nie om nie, maar hy doen.

Pieter fluister iets in haar oor en dan is daar ‘n gelag. Een van haar krulle val oor haar gesig en Pieter sit dit agter haar oor. En hy kan sien hoe sy ongemaklik raak. Hy maak hom gereed om oor te stap maar ma kom staan agter hom en sê,

“Los hulle Rikus. Sy is uiteindelik weer haar ou self...”

“Maar Ma, sy ...”

“Sy wat? Sy is groot genoeg om vir haarself op te staan. Die kind was die afgelope paar weke op en af met haar emosies. Los haar. Dis haar aand. Moet dit nie vir haar bederf nie” en hy draai weer om en gaan na sy kamer.

Hoekom het hy kwaad geraak vir Pieter?

Wag vir volgende,

Groete,

LeesMuis